Rankiem uściskał mnie taki oto, tworzony ukradkiem, poemat:
(pisownia oryginalna)
"Kocham cie mamo... Najbardziej w wszechświecie
i chyba wszyscy wy o tym wiecie.
A dlatego dzień mamy świętujemy,
no bo przecież zawsze kochać mame chcemy.
Jak już wszyscy na świecie wiecie,
to stracić mamy pszecież nie chcecie.
Więc opiekujmy i troszczmy sie o nią,
i nie mówcie do niej: mama jes do banii,
tylko bądźcie dla mamy bardzo kochani!
Te wszystkie prezęty, które daliśmy (lub wybrałem...)
... są z okazjii Dnia Mamy!!!"
:)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz