Jabłonka

Wymyślamy imię dla pewnej bardzo ważnej jabłoni.
Jako że drzewo rośnie przy ulicy Radowita, kombinuję:

- Radowitka, Witka, Wicia...?

Tata dorzuca:

- Jabłonka Janka...?

Małe ochoczo włącza się w rodzinną burzę mózgów i ogłasza radośnie:

- Już wiem! ŚWIETLICA!!!

Nie mogę się nadziwić:

- Świetlica? Dlaczego takie imię?

- No bo u nas w świetlicy są komputery, a na tych komputerach są narysowane takie nadgryzione jabłka...

Be bankowe

Załatwiamy sprawy bankowe, czyli papierologia stosowana.

Be, po przeczytaniu pobliskich ulotek, nudzi się niemiłosiernie. Pani daje mu więc litościwie kartkę i długopis. Minuta spokoju.

Składamy podpisy, dziecię składa laurkę i radośnie wręcza ją pani w bankowym uniformie.

Czytam przez ramię:

"Lubię Panią!
Dzięki WBK mamy KASĘ!!!"

Operat

Kim Be się stanie w dorosłym stanie?

- Chcę być operatem światła, który pracuje przy telebimach na koncertach muzycznych.


...Wszystko spójne: pierwsze bowiem wypowiedziane przez Be ludzkie słowo to "ladi" - lampki.

Waga metra

Be zasypiając:

- Ile waży metr?

- Nie da rady zważyć metra, synku.

- No to jaśniej: ile waży kilometr?
No wiesz, mamo, kilo-metr...

Mięso

- Czy każde mięso jest ze zwierzęcia? - pyta znad talerza Małe Be.

- Każde.

- Nawet mięso ze spaghetti?!

- Nie ma innej opcji, synku.


Be myśli i myśli.
W końcu:

- No a mięso z Pana Boga?

- Jak to z Pana Boga?!

- Tak dokładniej mówiąc: z Jego instrukcji robienia zwierząt.

Realizm

Wieczór - tradycyjna seria pytań przedsennych.
W końcu Be wypala:

- Tato, co to jest realizm?

- Powiem ci jutro, synku, teraz śpij.


Dziś rano małe przybiega do nas na bosaka z ledwo rozklejonymi oczami.
Zamiast "już nie śpię", "czy dziś jest sobota?" i innych tradycyjnych pytań, słyszymy:

- No więc co to jest realizm???

B'esteta

Gorąco w domu, upięłam więc włosy (tradycyjna burza loków wróci pewnie na jesień). Małe w trakcie obiadu bacznie mi się przygląda:

- Mamo, dziwnie wyglądasz. Jakoś ci tak głowa urosła w oczach...

- Głowa mi urosła w oczach?! :)

- No w tym sensie, że tak nagle dziś.


Rozpuszam z powrotem włosy.

- Tak lepiej?

- No tak, tak! - Be uspokojone.


Ciekawość mnie zjada, więc pytam uprzejmie:

- A powiedz mi, synku, czy jest coś, co ci się nie podoba w mamy wyglądzie?

- Ale pytasz tak ogólnie, czy o szczególiki.

- No niech będzie, że o szczególiki.


Dziecię myśli i myśli,a ja czuję się jak przed ogłoszeniem listy wyników egzaminacyjnych.

Wreszcie:

- Wszystko mi pasuje, mamo.

Ale jak mam być szczery... to jak tak patrzę na ciebie i patrzę..., to mam pewne obawy... jak ty..., jak ty..., będziesz wyglądać na starość!!!

Kwinta

Słyszę zza drzwi jak Be trenuje na pianinie.

Pan Krzysztof:

- A seksta? Zagraj mi sekstę.

Be gra sekstę, przynajmniej tak mniemam.


- A kwinta? Z czym ci się kojarzy kwinta? - dobrotliwie zagaja pan.

Tak sformułowane pytanie to miód na uszy Be.
Odpowiedź jakoś wcale mnie nie dziwi.


- Jak to z czym?
No z nosem na kwintę przecież!